MIJN VADER HEEFT ME UITGETROUWD AAN EEN BEDELAAR OMDAT IK BLIND GEBOREN BEN 
Grace was blind geboren en haar familie behandelde haar als een vloek. Terwijl haar zussen geprezen werden om hun schoonheid, werd zij in stilte en schaamte verborgen gehouden.
Na de dood van haar moeder werd haar vader wreed.
Op haar 21e verjaardag zei hij haar koud:
«Je trouwt morgen met een bedelaar.»
Mensen lachten om «het blinde meisje en de bedelaar» tijdens de haastige bruiloft. Haar vader gaf haar een klein tasje en liep weg zonder zelfs maar gedag te zeggen.
Grace verwachtte een leven vol ellende.
Maar haar man, Elias, verraste haar.
Hij was lief, zachtaardig en beschermend. Hij zette thee voor haar, wikkelde haar ‘s nachts in zijn jas en beschreef de wereld zo prachtig dat ze het gevoel had dat ze die bijna door zijn woorden kon zien. 
Voor het eerst in haar leven…
voelde Grace zich geliefd.
En langzaam werd ze ook verliefd op hem.
Maar Elias hield geheimen verborgen.
Op een dag, op de markt, greep Grace’s zus haar arm vast en fluisterde iets waardoor haar bloed in haar aderen stolde… 
HET HELE VERHAAL in de eerste reactie 
Grace had de wereld nog nooit gezien, maar ze voelde de wreedheid ervan bij elke ademhaling.
Ze werd blind geboren in een familie die geobsedeerd was door schoonheid, en Grace werd behandeld als een fout die nooit had mogen bestaan.
Haar twee zussen werden geprezen om hun stralende ogen en perfecte figuren, terwijl zij verborgen werd gehouden als een schandelijk geheim.
Toen haar moeder stierf, verdween Grace’s laatste bescherming.
Haar vader werd koud, bitter en wreed.
Hij noemde haar nooit bij haar naam.
Ze mocht niet aanschuiven bij het avondeten.
Ze werd opgesloten als er gasten kwamen.
Toen Grace eenentwintig werd, nam haar vader een beslissing die haar leven voorgoed zou veranderen.
Op een rustige ochtend, terwijl Grace braille las in haar kleine kamertje, kwam haar vader binnen en legde een opgevouwen stuk stof op haar schoot.
Haar hart stond stil.
‘Met wie?’ fluisterde ze.
‘Met een bedelaar van de moskee,’ antwoordde ze emotieloos.
‘Je bent blind.
Hij is arm.
Een perfecte match.’
Zie meer
Familiespellen
Ze had geen keus.
Ze had nooit een keus gehad.
De volgende dag trouwde Grace in allerijl.
Mensen grinnikten: ‘De blinde vrouw en de bedelaar.’
Haar vader duwde een kleine tas met kleren in haar armen en duwde haar naar de man die naast haar stond.
‘Nu is het jouw probleem,’ zei hij, en liep weg zonder om te kijken.
Zie meer
Familiespellen
De man heette Elias.
Hij leidde haar naar een vervallen hutje aan de rand van het dorp.
Het rook er naar rook en vochtige aarde.
‘Het is niets bijzonders,’ zei hij zachtjes.
‘Maar je bent hier veilig.’
Grace verwachtte ellende.
In plaats daarvan gebeurde er iets vreemds.
Die eerste nacht zette Elias thee voor haar, wikkelde haar in zijn eigen jas en sliep bij de deur om haar te beschermen.
Hij sprak teder tegen haar en vroeg naar haar dromen, haar favoriete verhalen, waar ze blij van werd.
Niemand had ooit eerder de moeite genomen om haar dat te vragen.
De dagen werden weken.
Elias beschreef de zonsopgang, de rivier, de vogels met zoveel levendigheid dat Grace het gevoel had dwars door zijn woorden heen te kunnen kijken.
Hij zong terwijl ze de was deed.
Hij vertelde haar verhalen over verre landen en sterren.
Voor het eerst in haar leven lachte Grace.
En langzaam, op een onmogelijke manier, werd ze verliefd.
Maar Elias had geheimen.
Op een dag, op de markt, greep Grace’s zus haar arm.
‘Leef je nog?’ spotte ze.
‘Speel je huisje-boompje-beestje met een bedelaar?’
‘Ik ben gelukkig,’ zei Grace zachtjes.
Haar zus lachte.
Toen fluisterde ze iets wat haar hart brak.
‘Hij is geen bedelaar.
Je bent voorgelogen.’
Die nacht eiste Grace de waarheid.
Elias knielde voor haar neer, trillend.
‘Ik wilde nooit dat je het wist,’ zei hij.
‘Maar ik kan niet langer liegen.’
Toen fluisterde hij de woorden die alles veranderden.
‘Ik ben de prins.
De zoon van de emir.’
Grace’s wereld stond op zijn kop.
Hij bekende alles: hoe hij zich had vermomd om te ontsnappen aan vrouwen die van macht hielden, niet van mensen.
Hoe hij hoorde over een blind meisje dat door haar familie was verstoten.
Hoe hij haar koos omdat ze van hem zou houden om wie hij was, niet om wat hij bezat.
De tranen stroomden over Grace’s gezicht.
«Dus… wat gebeurt er nu?» vroeg ze.
Elias pakte haar hand.
«Nu ga je met me mee.
Naar het paleis.»
«Maar ik ben blind,» fluisterde ze.
«Hoe kan ik dan een prinses zijn?»
Hij glimlachte.
«Dat ben je al.»
De volgende ochtend arriveerde een koninklijke koets.
De bewakers bogen.
Er klonk gefluister in het paleis toen de lang verloren gewaande prins terugkeerde… met een blinde vrouw.
De koningin bestudeerde Grace zwijgend.
Toen stapte ze naar voren… en omhelsde haar.
«Dit is mijn dochter,» verklaarde ze.
Toch bleef het hof mompelen.
Totdat Elias voor hen allen stond en zei:
«Ik zal de troon niet bestijgen tenzij mijn vrouw geëerd wordt.
Als jullie haar afwijzen, vertrek ik… met haar.»
Er viel een stilte.
De koningin stond op.
«Vanaf vandaag is zij Prinses Grace van het Koninklijk Huis.
Haar disrespecteren is de kroon disrespecteren.»
En zo werd het meisje dat ze ooit «dat ding» noemden, een lid van de koninklijke familie.
Grace wist dat het leven in het paleis nooit gemakkelijk zou zijn.
Mensen fluisterden.
Sommigen twijfelden aan haar.
Maar ze voelde zich niet langer klein.
Hoewel ze blind was, zag ze harten scherper dan wie ook.
Na verloop van tijd veranderde ze het hof – niet met schoonheid, maar met waardigheid, wijsheid en mededogen.
Ze was niet langer de verborgen dochter.
Ze was niet langer de verstoten bruid.
Ze was niet langer het blinde meisje waar men medelijden mee had.
Ze werd de vrouw die een koninkrijk veranderde.
En de wereld leerde eindelijk de waarheid:
Liefde ziet niet met de ogen – ze ziet met het hart.
