Deel 2: Storm van gerechtigheid
De reddingsactie was een furie van doffe groene tactische trucks en bewapende militaire politie. Binnen enkele seconden wemelde het langs de stille weg van een gedisciplineerde eenheid die de lokale agenten als amateurs deed lijken.
Kolonel Mason Cole bereikte als eerste de boom. De aanblik van zijn bevelhebber, gebonden als een crimineel, veranderde zijn woede in ijzige kalmte. Hij maakte geen ruzie over de bevoegdheid; hij gaf zijn team simpelweg opdracht de hulpsheriffs in bedwang te houden. De mannen die even daarvoor nog zo zelfverzekerd waren geweest, lagen nu met hun gezicht naar beneden in hetzelfde grind waar ze Vanessa in hadden gedwongen.
Mason sneed zelf de touwen door. Vanessa stond zelfstandig op en weigerde de hulp van de ambulancebroeder; in haar hoofd was al een complot aan het ontstaan.
De arrestatie was geen vergissing, maar een afleidingsmanoeuvre. De agenten hadden haar vastgehouden om een omvangrijk corruptienetwerk te beschermen dat militaire uitrusting stal die verborgen lag in een lokaal magazijn. Ze dachten dat ze de vrouw konden vernederen om hun geheimen te beschermen, maar in plaats daarvan ontketenden ze de volledige macht van het Amerikaanse leger en de FBI op hun stad.
Bij zonsopgang zat de sheriff in handboeien en werd het pakhuis belegerd door federale troepen. Vanessa Reed bewees dat het onmogelijk was een leider te breken die zijn hele leven in de vuurzee had doorgebracht. Ze probeerden het geheim te verbergen door de generaal aan een boom vast te binden; in plaats daarvan riepen ze een storm op die de hele regio verwoestte.
