Vanmorgen ging ik even de tuin in – gewoon om de bloemen water te geven en te kijken of de katten het afval niet zoals gewoonlijk hadden verspreid. Maar zodra ik het hek opendeed, werd ik overvallen door een vreselijke stank. Zo sterk dat mijn borstkas zich samenknijpte en ik een metaalachtige smaak in mijn mond kreeg. 🤔😨
«Wat is dit? Een larve? Een vreemd wezen? De overblijfselen van een alien?» Ik kon het niet bevatten.
Ik pakte mijn telefoon, maakte een foto en, walgend van de geur, zocht ik op internet naar antwoorden.
Toen ik «rood, slijmerig, ruikt naar rotting» intypte in de zoekmachine, leverde dat een zeer onaangenaam en bizar resultaat op. Ik schrok me rot toen ik besefte wat het was…
Het eerste resultaat was een kop:
«Anthurus archeri — een buitenaardse schimmel, ook wel bekend als de Duivelsvingers.»
Het blijkt dat deze schimmel daadwerkelijk bestaat. Hij is afkomstig uit Australië en Tasmanië, maar heeft zich in de loop der tijd over de hele wereld verspreid.
In eerste instantie lijkt het op een wit ei, maar al snel verschijnen er rode tentakels, als klauwen of vingers.
Deze tentakels zijn bedekt met slijm en verspreiden een vreselijke, aasachtige geur om vliegen aan te trekken, die vervolgens de sporen verspreiden.
Mensen die het voor het eerst zien, denken vaak dat ze de overblijfselen van een buitenaards wezen hebben gevonden. Sommigen bellen zelfs de politie of de hulpdiensten.
Maar het is gewoon een schimmel. Levend, vreemd en misschien wel een van de meest griezelige wezens op aarde, ondanks dat het door de natuur is geschapen.
Nu loop ik elke dag met een grote boog om die plek heen. Ik geef de bloemen daar geen water meer.
Laat het maar groeien – dit ‘geschenk van de duivel’ mag niet verstoord worden.
