Het gekraak van goedkope chiffon galmde in de ruime restaurantzaal veel luider dan het geklingel van zilver.
Margarita Gennadievna kon zich niet kalmeren. Haar mollige vingers, verzwaard door zware ringen, klemden zich nog steeds vast aan de afneembare kraag van mijn jurk. De stof kon de scherpe ruk niet weerstaan; de naden scheurden met een onaangenaam geluid bijna tot aan mijn taille.
«Wegwezen, straatarm meisje!» schreeuwde de schoonmoeder, haar stem schor. «Je bent een schande voor onze familie!»
Vijftig gasten aan de lange feesttafel verstijfden. Zakenpartners stopten met kauwen, sommigen bleven zitten met hun glas omhoog. Het was de verjaardag van haar schoonvader, Arkady Borisovich, eigenaar van een groot logistiek netwerk. Een afgehuurde countryclub, livemuziek, obers met dienbladen. En te midden van al deze pracht en praal – ik, die krampachtig mijn borst bedekte met mijn handen in de enige fatsoenlijke outfit die ik in de uitverkoop kon vinden.
